خانه / کلیات / آناتومی فرهنگ / نهادهاى متولى اقتصاد فرهنگ

نهادهاى متولى اقتصاد فرهنگ

ساختارهاى فرهنگى موجود در جامعه را مى توان به نوع تقسیم کرد:

ساختارهاى دولتى، ساختارهاى صنفى یا سازمانى و ساختارهاى عمومى.

زمانى که این سه نوع ساختار فرهنگى در جامعه وظایف خود را به طور صحیح انجام دهند و باهم ارتباطى همگون داشته باشند، نتیجه اش تکامل اجتماعى فرهنگ جامعه خواهد بود. پس هدف نهایى این سه نهاد تکامل اجتماعى فرهنگ در جامعه است.

در ادامه به بررسى نقش هر یک از ساختارهاى سه گانه اشاره شده در اقتصاد فرهنگ مى پردازیم:

الف) ساختارهاى دولتى: اصلى ترین وظیفه دولت، توسعه و هماهنگ سازى گمانه ها در ساختار هاى فرهنگى جامعه است. این گمانه هاى فرهنگى شامل گمانه هاى اقتصادى، نظرى و کاربردى است. بنابر این دولت نباید در سطح پائین حوزه فرهنگ دخالت کند. با این توضیح ممکن است حوزه دخالت در ساختارهاى فرهنگى محدود شود ولى اثر نفوذ دولت در سطح محورى اثرى ماندگار خواهد بود. علاوه بر این هماهنگ سازى بخش گزینش نیز از وظایف دولت است. دولت باید گمانه هایى را در بخش فرهنگ انتخاب کند که بتوانند جامعه را از تنگنا بیرون آورند. گزینش این گمانه ها باید براساس یک منطق صورت گیرد تا بر مبناى همان منطق اولویت بندى شوند. دولت براساس همان جهت گیرى کلى، یعنى تعالى و تکامل اجتماعى فرهنگ باید بتواند ابزارهاى هماهنگ سازى را در سه حوزه اقتصادى، نظرى و کاربردى فراهم کند. پس جهت گیرى در بالاترین سطح توسط دولت صورت مى گیرد.

ب) ساختارهاى صنفى یا سازمانى: صنف ها شامل تمامى مشاغل اجتماعى اند، مانند صنف پزشکان، روحانیان، دانشگاهیان، کارگران و غیره. وظیفه صنف ها یا سازمان ها در ساختارهاى فرهنگى جامعه برنامه ریزى گمانه ها در سه حوزه اقتصادى، نظرى و کاربردى است.

صنف هاى مختلف براساس جهت هاى تعیین شده از سوى دولت، این گمانه ها را برنامه ریزى مى کنند. البته متناسب با حساسیت هایى که در جامعه وجود دارد. پس وظیفه اصناف، مشارکت در بخش برنامه ریزى حوزه فرهنگ است.

بخش نهایى ساختارهاى فرهنگى در جامعه نهادهاى خصوصى اند که عموم جامعه در آن شرکت دارند. وظیفه این نهادها، بهینه سازى ساختارهاى فرهنگى است. آن برنامه هایى که از بخش بالا گرفته مى شوند در جامعه جریان پیدا مى کنند و با مشارکت نهادهاى خصوصى که در واقع عموم مردم پایه گذار آن هستند، در عرصه عمل ظهور پیدا مى کنند. پس نهادهاى خصوصى بهینه سازى گمانه هاى نظرى، اقتصادى و کاربردى را به عهده دارند که عموم جامعه در آن مباشرت دارند و نقش کارگزار را ایفا مى کنند.

بنابراین، براساس برنامه هاى تعیین شده در بخش صنوف، نهادهاى خصوصى به تولید کالاهاى فرهنگى مى پردازند. حال اگر دولت وظیفه خود را به طور صحیح انجام دهد، یعنى ابزارهاى مناسب را براى هماهنگ سازى فعالیت هاى فرهنگى فراهم آورد، نتیجه آن صیانت اجتماعى فرهنگ خواهد بود. اگر برنامه ریزى فرهنگى در ساختارهاى فرهنگى جامعه صحیح انجام شود، عدالت اجتماعى در حوزه فرهنگ جریان خواهد یافت و موازنه فرهنگى در جامعه برقرار خواهد شد. در نتیجه، اطلاعات در جامعه بر پایه عدالت توزیع خواهد شد و تفاهم به وجود خواهد آمد. وقتى اطلاعات فرهنگى در اختیار همه افراد جامعه قرار گیرد، گروه ها و جناح هاى مختلف مى توانند با یکدیگر مناظره اجتماعى داشته باشند. همچنین اگر در بخش خصوصى که سومین نهاد در ساختارهاى فرهنگى جامعه است، همه افراد جامعه مباشرت داشته باشند، اعتماد اجتماعى در حوزه فرهنگ ایجاد خواهد شد.

درباره ی admin

همچنین ببینید

مدیریت فرهنگی

آسیب شناسی تولید،توزیع و مصرف آثار مکتوب با نگاه به اقتصاد فرهنگ

اقتصاد فرهنگ، مسأله تأمین کالاهای فرهنگی، توزیع آنها و دخالت یا عدم دخالت دولت در ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *